De kleinste is de baas

Ton heeft maar liefst drie honden Spyro (groot), Dennis (Jack Russell, midden maat) en Chanel (een kleine chihuahua). Ton heeft zijn hele leven al honden gehad; is er mee opgegroeid. “Spyro komt uit een nestje van mijn dochter. Spyro is nu 14 jaar. Mijn vrouw wilde graag een Jack Russell en kwam op een dag met Dennis thuis. Gewoon, zonder te overleggen. Daarna wilde ze graag een chihuahua. Een paar jaar geleden is mijn vrouw overleden. Nu helpt Harrie, mijn buurman, me elke dag met het uitlaten van de honden.”
“Het grappige is dat de kleine de baas is. De andere twee accepteren dat. Als Chanel op schoot zit maken de anderen geen kans. Chanel eet ook uit de bak van de anderen, de anderen gaan dan opzij voor haar. Dennis is een stiekemerd, die pikt altijd eten. En Spyro is al heel oud, 14 jaar maar wil altijd rennen, spelen. Hij voelt zich nog piepjong, denk ik, maar ik merk wel dat hij echt oud is.
Zonder honden zou ik gek worden. Chanel bijvoorbeeld, die kan zo op mijn schouder liggen slapen.
Als ik een dip heb komen ze alle drie naar me toe, troosten ze me.”

Parbleu: liefde op het eerste gezicht

Als de een van katten houdt en de ander van honden, wil dat nog weleens de keuze voor een huisdier bemoeilijken in een relatie. Maar Dirk Jan en zijn vrouw hadden de oplossing; ze gingen op zoek naar een eigenwijze hond. Ze zagen de hond van kennissen, een Franse Basset en dat was liefde op het eerste gezicht. “15 jaar geleden vonden we Parbleu. Hij is nu echt oud. Franse Bassets zijn jachthonden die hun eigen beslissingen nemen. Heel eigenwijs dus, dat vind ik erg leuk. Ook heel zachtaardig. Hij is ook goed met katten, wil graag met ze spelen.”
“Andere mensen vindt hij best interessant maar hij is ook heel erg gericht op mijn vrouw en mij en wil alleen door ons geaaid worden. Parbleu is eigenlijk een gezinslid. Hij is heel belangrijk voor ons.
Ik werk als ZZP-er thuis en heb daardoor altijd gezelschap. Parbleu zorgt voor ritme in de dag. En ook kom ik door hem elke dag buiten.”

“Het eigenwijze hondje van mijn zoon.”

Carla: ‘’Kira is het eigenwijze hondje van mijn zoon maar overdag altijd bij ons. Mijn zoon heeft Kira gekregen toen hij nog een relatie had met een vrouw die vrij veel thuis was en dus ook tijd om hem uit te laten. Nu is die relatie over en inmiddels heeft mijn zoon ook een gezin. Hij en zijn vrouw werken allebei en hebben overdag te weinig tijd voor Kira. Mijn zoon wilde altijd al een hond, ik heb ook altijd dieren gehad. Ik heb Kira een beetje verpest, denk ik. Van mij krijgt hij altijd een koekje na het uitlaten. Als je er niet aan denkt, gaat hij net zo lang om je heen draaien tot hij een koekje krijgt.”
“Dat eigenwijze karakter hoort bij Huskey’s. Kira is heel lief voor de kindjes van mijn zoon
Ook al moet ik veel regelen en is het een grote verantwoordelijkheid; ik kan niet meer zonder hem. Als ik rugklachten heb merkt Kira dat en is dan extra aanhankelijk. Hij heeft het meteen door.”

De honden in het Rozenprieel

Alle honden van het Rozenprieel worden eigenwijs genoemd. Het kan zijn dat dit alleen voor honden in deze wijk geldt: dat weten we nog niet. Als hondeneigenaar kom je snel met andere baasjes in contact. Er ontstaan ook vaak vriendschappen tussen de baasjes. De meeste mensen kennen wel de naam van de hond maar niet van het baasje. Als je een hond hebt, geeft dat naast trouw gezelschap, structuur aan je dag en gezonde beweging. Als je geen hond meer hebt kun je ook een echte hondenvriend worden en geef je de honden die je ontmoet hondenkoekjes. Dat doet Bob, hij woont al geruime tijd in het Rozenprieel.

Voor de initiatiefnemers van de rubriek Honden in de Roos gold dit idee als zorgen voor verbinding in de wijk. Ook wilde de wijkredactie een idee krijgen hoe mensen het vinden om in het Rozenprieel te wonen. Tijdens de interviews merkten we dat veel mensen graag over hun hond vertellen en erg op hun viervoeter gesteld zijn.

Pin It on Pinterest