Struinen door de tuin van Gerard

In de rubriek Struinen door de Tuinen vertellen buurtbewoners over hun liefde voor hun tuin, van dakterras tot balkon. Deze keer nemen we een kijkje bij de (gevel)tuin van Gerard op de hoek van de Rozenprieelstraat en Barendsestraat.

Gerard woont al bijna zeventig jaar in het Rozenprieel. “Ik ging nog naar school in de Bakkerstraat, waar nu de Vomar zit. Wat nu het wooncentrum de Roos is was vroeger de LTS. En wist je dat er nog een Spar heeft gezeten in de Kamperstraat?” Ook kan hij uren praten over planten, een van zijn vele hobby’s. Dat Gerard een plantenliefhebber is blijkt ook wel uit de achtertuin. Die staat helemaal vol met planten, er is nog net genoeg ruimte voor een looppad. Als lid van de vereniging voor rotsplanten in Utrecht heeft hij veel kennis over rotsplanten. Trots vertelt hij over zijn collectie. “Dit is allemaal eigen kweek. Rotsplanten groeien goed op kalksteen. Maar echt goede steen vind je niet zomaar in tuincentra, daar kan ik aan komen als lid van de vereniging. Ben je wel eens in de Botanische tuinen in Utrecht geweest? Moet je eens doen!”

Ook in de geveltuin is genoeg te zien. Er groeit van alles: twee soorten rozen, hibiscus, vlinderstruik, vijgen, twee soorten pruimen, druiven, appels, bessen, een kruising tussen een braam en framboos en zelfs perzik, maar dat boompje is nog te klein voor perziken. “Plukt niemand dat dan weg?” vraag ik. “Nee hoor niemand plukt weg. Maar je mag natuurlijk wel wat plukken als je het netjes vraagt. En ik zorg er ook voor dat voorbijgangers niet met de kleren blijven haken aan de roos dus die probeer ik laag weg te snoeien.”

Ook is Gerard lid van de vogelvereniging en heeft zelfgemaakte kastjes aan de muur gehangen. “De nestkastjes heb ik zelf gemaakt, dit zijn luxe kastjes. Speciaal voor de mussen een extra grote, die vinden het gezellig met elkaar. De nestjes maak ik schoon en ik doe er allemaal hooi en stro in, dan hoeven ze niet zo hard te werken.” Om de vogeltjes nog een extra handje te helpen heeft Gerard in de grote boom tegenover de kastjes een vetbol gehangen met een net tegen de kraaien. Als de jonge vogeltjes uit gaan vliegen gaan ze eerst vanaf het kastje naar die boom en vanaf daar vliegen ze uit. Dat gaat ook wel eens mis. Gerard vertelt: “Er was een jonkie op de grond gevallen dus ik denk ik zet hem in die boom. Komt er een grote kraai aan en dag vogeltje.”

“Het leukste aan mijn geveltuin vind ik dat andere mensen er van genieten, daar doe ik het voor. Een buurvrouw die al jaren met de hond hetzelfde rondje loopt komt daar altijd langs en wordt helemaal blij van die groene hoek. Mensen knopen er graag een praatje over aan.” Er gaat wel veel tijd zitten in het onderhoud van alle planten. “Als je een tuin hebt zoals die van mij kun je niet op vakantie,” lacht hij.

Tot slot geeft Gerard nog een aantal tuintips. De Dianthus (anjersoort) heeft vrolijk gekleurde bloemen en daar heb je relatief weinig omkijken naar. Keukenkruiden zoals rozemarijn en munt, zijn dubbel handig want je kan ze zelf eten en ze doen het goed bij bijen en vlinders. Ook houden die van lavendel en anjers. En zorg bij het plaatsen van vogelkastjes dat ze niet de hele dag in de volle zon staan.

Tekst: Melissa Biesmans

Foto’s door buurtfotograaf Anke Brinkman

Terugblik Zomers Buurteten Donderdag 30 juli

Afgelopen donderdag werd het Voortingplantsoen omgetoverd tot buurtrestaurant door het studententeam van Springlevend Rozenprieel. Dit vond plaats met behulp en sponsoring van organisatie Academie van de Stad. Voor één avond konden buurtbewoners op anderhalve meter afstand gratis genieten van een drie gangenmenu verzorgd door buurtkoks Teo en Marijke. Daarnaast werden de buurtbewoners op afstand toch met elkaar verbonden door middel van interactieve geluidsfragmenten van mede buurtbewoners over het Rozenprieel die aan elkaar gepraat werden door Joost.

Op het menu stond als voorgerecht een Indiase soep, als hoofdgerecht een stamppotje, korma en zuurkoolballetjes met homemade brown-sauce en als dessert een perentaart met zoete caramelsaus. Omdat er voor zo’n zeventig man gekookt moest worden begonnen Teo en Marijke een dag van tevoren al met koken.

Het studententeam was ondertussen druk bezig met onder andere het regelen van pers. NH-nieuws kwam langs met camera, Haarlems Dagblad voor een foto en een dag van tevoren is er een interview gegeven op Haarlem105. Daarnaast zorgden zij ervoor dat het Voortingplantsoen mooi aangekleed werd en hadden zij in de afgelopen weken geluidsfragmenten opgenomen met buurtbewoners.

Vanaf half zes stroomde het plein voor buurtcentrum de Tulp vol met mensen, wanneer iedereen een plek en drankje had kon de avond van start gaan. In de geluidsfragmenten kwamen gebeurtenissen voor, zoals het vergissingsbombardement op het Rozenprieel in 1940. Wanneer mensen hiervan wisten mochten ze hun roos in de lucht doen. Maar ook verhalen van buurtbewoners, bijvoorbeeld van mevrouw Scholte-Schoen (93) die tijdens de hongerwinter bij gezinswerk werkte in het Rozenprieel. Zij vertelde over hoe de dames die zij ontmoette bij een voorleesclub elkaar nodig hebben en hoe positief zij denkt over Haarlemmers en hun imago. Of het verhaal van mevrouw van Egmond. Zij vertelde over de saamhorigheid en feesten in het Rozenprieel ‘je hoeft hier niet eenzaam te zijn hoor, echt niet’. Joost zorgde naast de geluidsfragmenten ook voor wat muzikale ondersteuning met de nummers: ‘Ik ben een Haarlemse jongen’ en ‘You’ll never walk alone’.

Na afloop van alle geluidsfragmenten en het driegangen diner werden de buurtbewoners getrakteerd op wat muziek van buurtzanger Levi Levinho waar mensen heerlijk op hebben kunnen dansen. De moeder van Levi heeft zelfs nog een aantal nummertjes voorgedragen.

Dit eenmalige buurtrestaurant functioneerde tot slot als promo voor organisatie Academie van de Stad. Het Rozenprieel is één van de wijken waar zij studenten samen met Ymere en de gemeente inzetten om de leefbaarheid te vergroten en mensen met elkaar te verbinden. De studenten werken in de wijk bijvoorbeeld samen met welzijnsorganisatie Haarlem Effect, die tijdens dit evenement ook een belangrijke ondersteunende rol hebben gespeeld. Ook in andere wijken wil Academie van de Stad een soortgelijk buurteten organiseren. Door samen te eten op een centrale plek in de buurt gecombineerd met een verbindingselement door middel van geluidsfragmenten worden buurtbewoners samengebracht.

Bovenste rij van links naar rechts: Joost (host), Banu (leidinggevende studententeam) en Ilona (Academie van de Stad), onderste rij van links naar rechts: Lausanne (Academie van de Stad), Melissa (studentencoördinator), Ezra (studentencoördinator) en Laura (studentencoördinator).

Tekst: Ezra Groeneveld
Foto’s: Buurtfotograaf Paulusz

Zwerfie Bingo zaterdag 27 juni

Afgelopen zaterdag werd er weer een Zwerfie Bingo georganiseerd. Wanneer wij mensen vragen mee te doen aan de Zwerfie Bingo is hun eerste vraag altijd: “Wat is dat?”. Het antwoord is als volgt, we gaan in kleine groepjes op pad om zo veel mogelijk zwerfafval in verschillende categorieën te verzamelen voor een volle bingokaart.


De vorige Zwerfie Bingo vond plaats na de jaarwisseling, toen werd er vooral veel vuurwerkafval verzameld. Deze keer is er veel zwerfafval verzameld dat op straat terecht was gekomen nadat kinderen tijdens de warme dagen buiten hadden gespeeld, hierbij kun je denken aan waterflesjes, waterballonnen of ijsstokjes. Allemaal spullen die niet op straat horen en ook niet zomaar vergaan.

Halverwege begon het jammer genoeg te regenen en zijn we teruggekeerd naar de Tulp. Ondanks dat de kinderen minder tijd hadden, hebben bijna alle groepjes een volle bingokaart ingeleverd. Dit is natuurlijk geen goed teken, want er ligt dus nog veel (verschillend) zwerfafval op straat.


Achteraf hebben alle kinderen krijtjes en een kwartetspel over zwerfafval gekregen als beloning. Wij willen Spaarnelanden bedanken voor het verzorgen van deze beloning en het uitlenen van de benodigdheden voor deze Zwerfie Bingo. Aan het einde van de schoolvakantie willen we graag weer een Zwerfie Bingo organiseren, heb jij nog leuke ideeën voor of toevoegingen aan dit initiatief? Laat het ons dan weten via Facebook of mail ons!

Studententeam Springlevend Rozenprieel

Vaderdagactie zondag 21 juni

Afgelopen zondag was het Vaderdag, net zoals tijdens Moederdag hebben wij als team tulpen uitgedeeld aan buurtbewoners. Toevallig troffen we buurtfotograaf Paul aan, uiteraard met een camera om zijn nek. Hij heeft onderstaand plaatje geschoten.

Het was ’s ochtends nog rustig op straat, dus vooral bij de Vomar in de Bakkerstraat troffen wij mensen om een tulp aan te bieden en een fijne Vaderdag te wensen. Veel buurtbewoners vragen zich dan af waarom wij dit doen, gelukkig is dat heel simpel. Op dagen zoals Vaderdag helpen wij buurtbewoners graag een handje mee om er een mooie dag van te maken, een tulp aan te bieden en een praatje te maken.

Heeft u nog een leuk idee voor een activiteit of iets anders in de buurt? Laat het ons weten via onze Facebookpagina: https://www.facebook.com/Springlevend-Rozenprieel of mail ons: sw.rozenprieel@gmail.com .

Zonnige groetjes,
Het Springlevend Rozenprieel Studententeam


Van links naar rechts: Ezra, Laura en Lila. Door buurtfotograaf Paul.

Gedicht Greet Scholte

Afgelopen donderdag 2 april deelde mevrouw Greet Scholte, bewoner van woon- en ontmoetingscentrum De Roos, een mooi gedicht met ons. We ontmoeten elkaar in de Wintertuin en gaan op anderhalve meter afstand aan de lange tafel zitten. Eén van haar kleinkinderen had dit gedicht via email met haar gedeeld en omdat mevrouw er zo door geraakt was, wilde ze dit graag met meer mensen delen. Als ik haar vraag of ze het nog volhoud om alleen te zijn, antwoord ze: “Je moet volhouden, we hebben geen keus”. Met het geluid van de binnen vijver op de achtergrond en de zon die door het glazen dak naar binnen schijnt op alle mooie bloemen en planten die er staan, leest Greet Scholte het gedicht aan me voor. Nadat ze de laatste regel van het gedicht voorgelezen heeft, zegt ze: “… en dan moet ik altijd een traantje wegpinken…”. Het gedicht raakt Greet Scholte, omdat het de situatie zo pakkend weet te omschrijven en een nieuw perspectief bied door de natuur en de huidige maatschappij naast elkaar te zetten. De huidige maatschappij ondervindt een enorme verandering, maar de natuur gaat door en laat ons zien dat het ooit weer goed zal komen.

https://youtu.be/e-JMg-P0vTA

Maar de lente wist het niet

Het was begin 2020…

De mensen hadden een lange donkere winter achter de rug,

Februari was een hele onrustige maand geweest met veel stormen en veel regen

De natuur was onrustig, alsof ze de mensen iets wilde vertellen, alsof ze de mensen ergens voor wilde waarschuwen…En toen werd het Maart…

Het was Maart 2020…

Ineens kwamen de mensen bijna niet meer buiten en dat over de hele wereld, landen gingen op slot, de mensen konden niet geloven dat dit gebeurde, het was zo surrealistisch!

De straten waren leeg, de meeste winkels waren gesloten, de meeste auto’s stonden langs de kant van de weg…Iedereen wist wat er aan de hand was

Maar de lente wist het niet

En de bloemen bleven uitkomen

En de zon scheen…De eerste mooie lentedag sinds lange tijd brak aan

En de zwaluwen kwamen weer terug

En de lucht werd oranje en blauw

Het werd later donker en ’s ochtends vroeger licht

Het was Maart 2020…

De jongeren studeerden online, vanuit huis

Kinderen speelden onvermijdelijk vooral in huis

Pubers verveelden zich, ouders wisten niet wat te doen

Mensen kwamen alleen even buiten om boodschappen te doen of om de hond uit te laten

Bijna alles was gesloten …Zelfs de kantoren, hotels, restaurants en bars

Mensen moesten vanuit huis gaan werken

Ondernemers kwamen in de problemen

De meeste kinderen konden niet meer naar school

Er was ineens niet genoeg ruimte voor iedereen in ziekenhuizen, operaties en onderzoeken werden uitgesteld…Iedereen wist het

Maar de lente wist het niet en het ontsproot

Ze draaide onverstoorbaar haar jaarlijkse programma af

Ze schonk de mensen haar mooiste bloemen en haar heerlijkste geuren

Het was Maart 2020

Iedereen zat thuis in quarantaine om gezondheidsredenen of preventief

Sommige mensen mochten niet meer naar hun werk, maar anderen móesten

Elkaar omhelzen, kussen of een hand geven was ineens een bedreiging

Iedereen moest flinke afstand tot elkaar bewaren, dat was afschuwelijk

In de supermarkt waren allerlei schappen leeg

Allerlei leuke dingen gingen niet meer door, daar werd een streep door gezet en niemand wist wanneer dat weer kon

Mensen werden beperkt in hun vrijheid terwijl er vrede was

Over de hele wereld werden veel mensen ziek en het was besmettelijk…

Er was isolatie, ziekte en paniek….Toen werd de angst pas echt!!

En de dagen zagen er allemaal hetzelfde uit…

En de weken duurden ineens veel langer…

En iedereen hoopte dat er niet nóg meer strenge maatregelen zouden volgen…

De mensen zaten vast in een film en hoopten dagelijks op dé held…

De wereld was vertraagd terwijl het geen vakantie was, niemand had dit verwacht…Iedereen wist wat er gebeurde

Maar de lente wist het niet en de rozen bleven bloeien

De Magnolia stond in de knop

De vogeltjes begonnen aan hun nestjes

De lucht werd steeds gezonder

En toen…

Het plezier van koken en samen eten werd herontdekt

Iedereen gaf elkaar tips over leuke dingen die je met je kinderen kon doen

Er was weer tijd om te schrijven en te lezen

Mensen lieten hun fantasie de vrije loop en verveling ontsproot in creativiteit

Sommigen ontdekten dat ze niet écht leefden en vonden de weg naar zichzelf terug

Mensen hadden van de één op de andere dag veel meer tijd voor het gezin

Anderen verlieten hun vastgeroeste relatie om de liefde van hun leven te vinden

Anderen boden aan om voor kwetsbare mensen boodschappen te doen of te koken

Iedereen wist ineens wat een ‘vitaal beroep’ was, deze mensen werden helden, ze werden meer gewaardeerd dan ooit

Anderen gingen op afstand muziek met elkaar maken of zingen om op deze manier samen te zijn

Mensen kregen oog voor eenzaamheid en verzonnen dingen om er iets aan te doen

Mensen herstelden van hun stressvolle leven

Mensen die elkaar niet kenden begonnen spontaan een praatje met elkaar

Sommigen maakten vliegers van papier met hun telefoonnummer erop zodat eenzame mensen ze konden bellen

De overheid ging bedrijven en zelfstandigen helpen zodat ze niet failliet zouden gaan of mensen zouden moeten ontslaan

Gepensioneerd zorgpersoneel bood zichzelf aan om te helpen in de Zorg

Uit alle hoeken kwamen vrijwilligers, iedereen wilde iets doen

Om 20:00 uur s ‘avonds gingen mensen uit allerlei landen klappen voor alle artsen, verpleegkundigen en zorgpersoneel die keihard aan het werk waren om in de zorg alles draaiende te houden

2020 werd het jaar waarin men het belang erkende van gezondheid en verbinding, van saamhorigheid, van sociale contacten en misschien ook van zijn roeping, dit deed iets met het collectieve bewustzijn, dit deed iets met álle mensen…

En de economie ging bijna kopje onder, maar stopte niet, het vond zichzelf opnieuw uit

Het was het jaar waarin de wereld leek te stoppen, het jaar waarin we met elkaar in de geschiedenisboeken zouden komen…Dat wisten we allemaal

Maar de lente wist het niet,

En de rivieren werden schoner

En de bomen kregen blad

En de bloembollen kwamen uit

En het werd steeds warmer

En er waren ineens veel meer vogels

En toen kwam het verlossend woord…

De mensen keken tv en de premier vertelde iedereen dat de noodsituatie voorbij was

En dat het virus had verloren!

Dat iedereen SAMEN had gewonnen!!!

En toen ging iedereen de straat op…

Met tranen in de ogen…

Zonder maskers en handschoenen…

De buren werden geknuffeld, alsof het familie was

En de wereld was liefdevoller geworden

En de mensen waren humaner geworden

En ze hadden weer waarden en normen

De harten van mensen waren weer open, en dat had positieve gevolgen

Doordat alles lang stil had gestaan kon de aarde weer ademen, ook zij was genezen van wat de mensen háár veel eerder hadden aangedaan

En toen kwam de zomer….

Omdat de lente het niet wist

En hij was er nog steeds

Ondanks alles

Ondanks het virus

Ondanks de dood

Omdat de lente het niet wist,

leerde iedereen de zin van het leven

“Geïnspireerd op Irene Vella’s ‘Het was 11 maart 2020’

Overdenking geschreven naar de situatie in Nederland door

Susan Blanco – De Taalrecycler (zie Facebook)

 

Pin It on Pinterest