Gedicht Greet Scholte

Afgelopen donderdag 2 april deelde mevrouw Greet Scholte, bewoner van woon- en ontmoetingscentrum De Roos, een mooi gedicht met ons. We ontmoeten elkaar in de Wintertuin en gaan op anderhalve meter afstand aan de lange tafel zitten. Eén van haar kleinkinderen had dit gedicht via email met haar gedeeld en omdat mevrouw er zo door geraakt was, wilde ze dit graag met meer mensen delen. Als ik haar vraag of ze het nog volhoud om alleen te zijn, antwoord ze: “Je moet volhouden, we hebben geen keus”. Met het geluid van de binnen vijver op de achtergrond en de zon die door het glazen dak naar binnen schijnt op alle mooie bloemen en planten die er staan, leest Greet Scholte het gedicht aan me voor. Nadat ze de laatste regel van het gedicht voorgelezen heeft, zegt ze: “… en dan moet ik altijd een traantje wegpinken…”. Het gedicht raakt Greet Scholte, omdat het de situatie zo pakkend weet te omschrijven en een nieuw perspectief bied door de natuur en de huidige maatschappij naast elkaar te zetten. De huidige maatschappij ondervindt een enorme verandering, maar de natuur gaat door en laat ons zien dat het ooit weer goed zal komen.

https://youtu.be/e-JMg-P0vTA

Maar de lente wist het niet

Het was begin 2020…

De mensen hadden een lange donkere winter achter de rug,

Februari was een hele onrustige maand geweest met veel stormen en veel regen

De natuur was onrustig, alsof ze de mensen iets wilde vertellen, alsof ze de mensen ergens voor wilde waarschuwen…En toen werd het Maart…

Het was Maart 2020…

Ineens kwamen de mensen bijna niet meer buiten en dat over de hele wereld, landen gingen op slot, de mensen konden niet geloven dat dit gebeurde, het was zo surrealistisch!

De straten waren leeg, de meeste winkels waren gesloten, de meeste auto’s stonden langs de kant van de weg…Iedereen wist wat er aan de hand was

Maar de lente wist het niet

En de bloemen bleven uitkomen

En de zon scheen…De eerste mooie lentedag sinds lange tijd brak aan

En de zwaluwen kwamen weer terug

En de lucht werd oranje en blauw

Het werd later donker en ’s ochtends vroeger licht

Het was Maart 2020…

De jongeren studeerden online, vanuit huis

Kinderen speelden onvermijdelijk vooral in huis

Pubers verveelden zich, ouders wisten niet wat te doen

Mensen kwamen alleen even buiten om boodschappen te doen of om de hond uit te laten

Bijna alles was gesloten …Zelfs de kantoren, hotels, restaurants en bars

Mensen moesten vanuit huis gaan werken

Ondernemers kwamen in de problemen

De meeste kinderen konden niet meer naar school

Er was ineens niet genoeg ruimte voor iedereen in ziekenhuizen, operaties en onderzoeken werden uitgesteld…Iedereen wist het

Maar de lente wist het niet en het ontsproot

Ze draaide onverstoorbaar haar jaarlijkse programma af

Ze schonk de mensen haar mooiste bloemen en haar heerlijkste geuren

Het was Maart 2020

Iedereen zat thuis in quarantaine om gezondheidsredenen of preventief

Sommige mensen mochten niet meer naar hun werk, maar anderen móesten

Elkaar omhelzen, kussen of een hand geven was ineens een bedreiging

Iedereen moest flinke afstand tot elkaar bewaren, dat was afschuwelijk

In de supermarkt waren allerlei schappen leeg

Allerlei leuke dingen gingen niet meer door, daar werd een streep door gezet en niemand wist wanneer dat weer kon

Mensen werden beperkt in hun vrijheid terwijl er vrede was

Over de hele wereld werden veel mensen ziek en het was besmettelijk…

Er was isolatie, ziekte en paniek….Toen werd de angst pas echt!!

En de dagen zagen er allemaal hetzelfde uit…

En de weken duurden ineens veel langer…

En iedereen hoopte dat er niet nóg meer strenge maatregelen zouden volgen…

De mensen zaten vast in een film en hoopten dagelijks op dé held…

De wereld was vertraagd terwijl het geen vakantie was, niemand had dit verwacht…Iedereen wist wat er gebeurde

Maar de lente wist het niet en de rozen bleven bloeien

De Magnolia stond in de knop

De vogeltjes begonnen aan hun nestjes

De lucht werd steeds gezonder

En toen…

Het plezier van koken en samen eten werd herontdekt

Iedereen gaf elkaar tips over leuke dingen die je met je kinderen kon doen

Er was weer tijd om te schrijven en te lezen

Mensen lieten hun fantasie de vrije loop en verveling ontsproot in creativiteit

Sommigen ontdekten dat ze niet écht leefden en vonden de weg naar zichzelf terug

Mensen hadden van de één op de andere dag veel meer tijd voor het gezin

Anderen verlieten hun vastgeroeste relatie om de liefde van hun leven te vinden

Anderen boden aan om voor kwetsbare mensen boodschappen te doen of te koken

Iedereen wist ineens wat een ‘vitaal beroep’ was, deze mensen werden helden, ze werden meer gewaardeerd dan ooit

Anderen gingen op afstand muziek met elkaar maken of zingen om op deze manier samen te zijn

Mensen kregen oog voor eenzaamheid en verzonnen dingen om er iets aan te doen

Mensen herstelden van hun stressvolle leven

Mensen die elkaar niet kenden begonnen spontaan een praatje met elkaar

Sommigen maakten vliegers van papier met hun telefoonnummer erop zodat eenzame mensen ze konden bellen

De overheid ging bedrijven en zelfstandigen helpen zodat ze niet failliet zouden gaan of mensen zouden moeten ontslaan

Gepensioneerd zorgpersoneel bood zichzelf aan om te helpen in de Zorg

Uit alle hoeken kwamen vrijwilligers, iedereen wilde iets doen

Om 20:00 uur s ‘avonds gingen mensen uit allerlei landen klappen voor alle artsen, verpleegkundigen en zorgpersoneel die keihard aan het werk waren om in de zorg alles draaiende te houden

2020 werd het jaar waarin men het belang erkende van gezondheid en verbinding, van saamhorigheid, van sociale contacten en misschien ook van zijn roeping, dit deed iets met het collectieve bewustzijn, dit deed iets met álle mensen…

En de economie ging bijna kopje onder, maar stopte niet, het vond zichzelf opnieuw uit

Het was het jaar waarin de wereld leek te stoppen, het jaar waarin we met elkaar in de geschiedenisboeken zouden komen…Dat wisten we allemaal

Maar de lente wist het niet,

En de rivieren werden schoner

En de bomen kregen blad

En de bloembollen kwamen uit

En het werd steeds warmer

En er waren ineens veel meer vogels

En toen kwam het verlossend woord…

De mensen keken tv en de premier vertelde iedereen dat de noodsituatie voorbij was

En dat het virus had verloren!

Dat iedereen SAMEN had gewonnen!!!

En toen ging iedereen de straat op…

Met tranen in de ogen…

Zonder maskers en handschoenen…

De buren werden geknuffeld, alsof het familie was

En de wereld was liefdevoller geworden

En de mensen waren humaner geworden

En ze hadden weer waarden en normen

De harten van mensen waren weer open, en dat had positieve gevolgen

Doordat alles lang stil had gestaan kon de aarde weer ademen, ook zij was genezen van wat de mensen háár veel eerder hadden aangedaan

En toen kwam de zomer….

Omdat de lente het niet wist

En hij was er nog steeds

Ondanks alles

Ondanks het virus

Ondanks de dood

Omdat de lente het niet wist,

leerde iedereen de zin van het leven

“Geïnspireerd op Irene Vella’s ‘Het was 11 maart 2020’

Overdenking geschreven naar de situatie in Nederland door

Susan Blanco – De Taalrecycler (zie Facebook)

 

Wat is dat? Linedance in de Roos

Wij Rozenprieelers noemen ons eilandje graag gewoon kortweg ‘De Roos.’ Maar eigenlijk zijn er maar 66 personen die daadwerkelijk in De Roos wonen. Je weet wel, dat gebouw tussen het Asterplein en de Bakkerstraat, pal naast de Vomar. Op straat stelde de wijkredactie aan een paar voorbijgangers de vraag: Wat is dat .. De Roos? We kregen antwoorden als “verzorgingstehuis” en “bejaardenwoningen”. De wijkredactie besloot wat meer onderzoek te doen en spraken met Ingrid van der Hurk, de dagbestedingscoach van de Roos. “De Roos is geen verzorgingstehuis maar een wooncentrum voor ouderen waar ook activiteiten worden georganiseerd.” Samen met Harry, Stephanie en tientallen vrijwilligers organiseert Ingrid allerlei activiteiten in De Roos. Zo kunnen mensen gezamenlijk eten in het restaurant, gymen, is er een hobbyclub en er is om de week op vrijdag Linedance! Dat wilde de wijkredactie wel eens zien! Op een vrijdagmiddag schuifelen wij de kantine van De Roos binnen. Een groep van 8 à 10 man had zich al verzameld en is gezellig aan het bijkletsen met een kopje koffie. Muriël is danslerares en op vraag van Ingrid geeft Muriël nu ook les in De Roos. En met succes! Muriël was vroeger een ‘ouwe rocker’, maar na reuma opgelopen te hebben kwam zij in contact met linedance. Sindsdien heeft zij de smaak te pakken en is zowat dagelijks met linedance bezig. Dat is te merken aan haar lessen. Ze past de lessen zo aan dat iedereen mee kan komen en er lol in heeft.

De les gaat beginnen. Stoelen worden wat aan de kant geschoven, want de groep is groot. Aan de zijkant nemen de deelnemers plaats die slecht ter been zijn. Na even de vorige les weer doorgenomen te hebben worden de deelnemers door Muriel op een paar lijnen opgesteld. Want daar gaat het natuurlijk om bij Linedance! “Wat gaat er nu gebeuren?” vroegen wij een van de deelnemers. “De Freeze; dat is links, links, rechts, achter, achter, wiebel, wiebel….” Het nummer ‘King of de Road’ klinkt al door de boxen. Mevrouw van Egmond begint al vrolijk mee te neuriën. Duidelijk een bekend nummer die in de vorige lessen aan bod was gekomen. De deelnemers hebben inmiddels al vijf lessen gehad. Mevrouw van Egmond kan de lessen aan iedereen aanraden. “Iedereen kan mee doen,” verteld mevrouw van Egmond ons. “Ik had vroeger wel op ballroom dansen gezeten, maar ik had nog nooit gelinedanced. De muziek is leuk en het is gezellig om samen mee te doen aan een sociale activiteit.”

Inmiddels is het volgende nummer begonnen. De mevrouw naast Van Egmond begint al vrolijk met haar rollator te schuifelen. Ja, ook met rollator kan er worden meegedaan op het nummer ‘Elvira’ van The Oak Ridge Boys! Andere bewoners is het ook niet onopgemerkt gebleven dat er op vrijdag wordt gelinedanced. Er zitten enkele toeschouwers mee te genieten van de muziek. Hier en daar doen ook de zittende mensen enthousiast mee. Een van de deelnemers kijkt Stephanie, die mee helpt bij de activiteiten aan. “Ben jij het ook kwijt?” “Ja, ik doe ook maar wat!” antwoord Stephanie lachend. Want ja, zo makkelijk is dat niet, 32 stappen in één keer na elkaar uitvoeren. De wijkredactie ondervond dat zelf ook door een dansje mee te wagen. Aandachtig luisteren we naar Muriël die een nieuw stuk dans uitlegt. “Links, links, kick naar voor, wiebel wiebel…” Het is niet enkel country bij line dance. Op het swingende motown nummer van de The Temptations probeer ik de stappen die Muriel opnoemde te onthouden. Ik wiebel hier en dan weer daar. Ik begin te lachen. Ik ben eigenlijk de stappen al kwijt. Met een vragende blik kijk ik naar mevrouw Van Egmond. Lachend zingt ze al wiebelend mee. Zij met haar linkerbeen voor en ik met mijn rechterbeen. Achter ons rolt er een rollator naar voor, weer een ander stapt met een grote glimlach naar rechts….. “Waltz across Texas with you” zingt Ernest Tubb. Nou hier is het waltz across De Roos met een heleboel enthousiaste Linedancers!

Ook zin gekregen om te gaan Linedancen? Op 6 december geeft Muriël opnieuw les vanaf 14.00u in het restaurant van de Roos. Voor een klein bedrag kan iedereen mee doen. Laat je het wel even weten aan Ingrid dat je komt? Email ivanderhurk@zorggroepreinalda.nl Wil je meer weten over de Roos klik dan hier op onze in de wijk pagina. Wil je weten wat voor leuke activiteiten de Rozenprieel nog meer in huis heeft? Kijk dan hier bij ons in de agenda of neem contact op met Ingrid, ivanderhurk@zorggroepreinalda.nl

 
Wijkredactie lid Petra Verstrepen (met de witte sneakers) kon het niet laten om mee te dansen naast mevrouw Van Egmond. 
De line dance club!  

Met dank aan buurtfotograaf Paulusz

Pin It on Pinterest